தாடா சுப்ரமண்யம் – சௌராஷ்டிர மொழிக் கவிஞர் (Thaada Subramanyam)

thada

சௌராஷ்டிர மொழிக் கவிஞர்களில் மதுரையை சேர்ந்த தாடா சுப்ரமண்யம் இந்த இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்து மறைந்தவர்.  இவரது சௌராஷ்டிர மொழி புத்தங்கள் மற்றைய தற்கால சௌராஷ்டிர எழுத்தாளர்களுக்கு முன்னோடியாகவும் ஊக்கம் அளிப்பதாகவும் அமைந்தது.

இவர்
1979இல்  ” கச்சம்பொ3″
1996இல்  ” கூட கெ2னின் ”
1998இல்  ” ஹெதொ”
2000இல்  ” ஹாதுமகொ சளிஸு” மற்றும்
” சௌராஷ்டிரா ராமாயணு  ” “சௌராஷ்டிரா பாட மாலொ” “ஏன் சாமி பேசாம இருக்கே ?”
2001இல்  ” பெ3ட்கி ”  ” அஸோ அஸோ ”  ” ஸ்ரீ மன நாயகி ஸ்வாமிகள் திருவந்தாதி” ” நள தமயந்தி ” ” மலரினும் மெல்லிது”
2002இல்  ” சௌரஷ்ட்ரி ரூபு லக்ஷன்  ”  ” சானாதன தரும் – 1″  ” ஸ்ரீ மத பகவத் கீதோ” ” அந்த்ராத்மோ”
2002இல்  ” சானாதன தெரும் – 2 ”
2003இல்  ” ந்ஹன்ன ந்ஹன்ன க்ஹெனின்”
2004இல்  ” ஒல்டியானு வத்தான் ” ” சானாதன தெரும் – 3 ”
2005இல்  ” மனு தர்ம சாஸ்தர் ”
2006இல்  ” பிரணவம் மெனன் ஓம்கார்  ”  ” கிருஷ்ணம் வந்தே3  ஜகத் கு3ரும் ” ஆகிய புத்தகங்கள் சௌராஷ்டிர மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் எழுதி உள்ளார்.

சௌராஷ்ட்ரி மொழிக்கு சேவை செய்த இவருக்கு 2006 ம் வருடம் மதிய அரசு விருதான சாஹித்ய அகாடமி ” பாஷா சம்மான்” விருது கிடைத்தது.   கீழே உள்ள லிங்க் ஐ கிளிக் செய்து விருது விவரம் மேலும் பெறலாம்.

http://sahitya-akademi.gov.in/sahitya-akademi/awards/bhasha%20samman_suchi.jsp

The 2006 Sahitya Acamady Awardee for sourashtra language ” Thada Subramanyam was appreciated by Dindigul, Sri Ramakrishma Math’s Swami Nithya Satvanantha as ” Thaada means dilute, but when we read his writings, we can understand thada subramanyam was not dilute, but he is strong (Ghetti) !! .”

Sri Guchun Anantharam of Rasipuram Says ” Sri Thada Subramanyam can also called as ” Sourashtra Kambar” ! “

In his Sourashtri Ramayanu Sarg 1 Athyaar 3 he wrote as

          ” sonthOsh senta avE rajA monnu

           kambEs kekayEk sEti rhEye onnu

           oNgili jovaL aves, khallo bisigin

           menasi-“mothi, rethan mora sonnu”

The two side rhyming composition in sourashtra / sourashtri language was appreciated by many scholars.

நரனுக்கு ஹாதும் செக்குர் ஸேனா கோனகு  ?
மானவு மெள்ள மாயோ கெரய்கி  தா4னுகு ?
மெல்லியே ராவணோ ஆய்து3ன்  க2ள்ளியெஸ், ஹொயெதி
பெ3திறேஸ் மந்தூர் ஹட்வன் ஜேடியோ  ஸோனுகு3 “

என்கிற வரிகள் சௌராஷ்டிர மொழியின் வளத்தை விளக்கும் .!!

Murari Ayyankaar @ Murararya

Murari ayyankar @ Murararya was born in Sourashtra community Bharadwaja Gothra at 17-7-1844 Kurodi Year aadi/Aashada month, pushyami nakshatra day to  Narasimarya-Nagambai Pendevi.  Murararya was considered as Vaishna acharya of Prohita parampara.

His father Narasimarya was Shishya (Student/diciple) of Nallan Chakravarthi Ragavacharya Swami.

Murari arya learnt Vishistadvaitha from his father and later he became Stabaka acharya of Sourashtra Vipra kula Vaishnava Sampradaya prohita Pancharatra agama.

He became Acharya of Tamil Nadu Sourashtra Brahmana Vishstadvaita Pancharatra agama prohita.

He as Acharya of Sri Vedanta Desika Sampradaya Ramanuja Mutt of Salem belongs to Vadakalai Sampradaya.

He spent all his money to spread Vaishnavism-Ramanuja Sect. to all Tamil Nadu Sourashtrians.

He got the god’s feet Vaikunda Prapti on 29-12-1918 Dwadasi day  of Kalayukthi year Krishna Paksha.

Sourashtra Saint Srimath Padara Mannaarya Swami

Srimath Padara Mannaarya Swami lived at Tamil Nadu Tanjure.  He born on 1768 at Tanjure Ayyampettai taluk.  He is a scholer in Sanskrit, Andhri (Telugu) and Tamil.  He belongs Vedanti sect. of hinduism.  He preeched Sri Bhashyam, Srimath Bhagavath Gita, Rahasya thraiyam, Thiruvaai Mozli and thought the above hindu religious knowledge to many people.

He is a student from a Brahman from Andhra Vaishna sect.

The King of Tanjure Saraboji-II praised his knowledge and gifted a house at Ayyampettai taluk Tanjure.  The decendents of Padara Mannaarya swami are coverted that house as muttt and making worship in that house.  That house exist in Door no 25, Sri Prasanna Rajagopalaswami kovil Kilath theru, Ayyampettai.  He is Vaidik and Yogi.  He wrote many Sahitya in Sourashtri Language.  It is said that by his Upasana power, he re-birthed a dead child.

KALAPI – KING AND POET OF SAURASHTRA

 

 

 

Sursinhji Takthasinhji Gohel – A Renowned Gujarati Poet known as Kavi Kalapi, needs no introduction.

He was a King of Lathi-Gohilwad-Saurashtra- Gujarat and is alive in people’s heart as Kavi Kalapi.

Kavi Kalapi lived a short but memorable and valued life – Born on 26-01-1874, left the world on
09-06-1900 i.e. a life of 26 years, 5 months and 11 days.

Poet Kalapi’s life was short but his creation was immense and enormous. He penned down 259 poems including 15,000 verses in such a short span of life. Besides, he has also given us varied number of Prose’s. His 900 letters to his friends, and wives brings in front of us the facts and truth. He not only used Gujarati language as his medium to elaborate his own creation but also translated two great English Novels in Gujarati. More then 500 books in Gujarati, English, Farsi & Sanskrit were widely read by this great poet. All of this creation, reading, study and achievements were packed by him during the period of his age from 16 years to 26 years. i.e. in just a span of 10 years

 

 

 

 

Poet Kalapi’s life also reflects an intense love story. At the age of 15 years, he was married to two princesses. – One Rajba-Ramaba – the princess of Kach- Roha and Second Kesharba-Anandiba– the Princess of Saurashtra-Kotada. Ramaba was elder to Sursinhji by eight years while Anadiba was elder to him by two years 

Sursinhji never could love Anandiba and get close to her but he never stepped back from his duties as her husband. He always respected her for being his wife till his last breath. Ramaba being intelligent and caring, gained Sursinhji’s love and affection. Monghi called as Shobhna by Sursinhji, was a maid who had come along with Ramaba when she got married and then stayed back in Lathi to serve Ramaba. At that time, Shobhna was just around 7- 8 year old. Shobhna’s smartness, beauty, innocence and her keen interest in his poems and literature caught Sursinghji’s attraction and he fell in love with her.

 

Sursinhji gave his heart to Shobhna when he was 20 year old and Shobhna was around 12-13 year old. But at the same time, he could not even forget his love towards Ramaba.

 

Thus Sursinhji Takthasinhji Gohel i.e. Kalapi had three women in his life. But he never did any injustice towards any of these women of his life.

 

Sursinhji was handed over the kingdom when he turned 21.

This was the time when he started establishing difference of opinion with Ramaba and her political temperament took him away slowly from Ramaba. During this period his affection towards Shobna became intense and she became the queen of his heart. He wanted to give result to this immortal love of his and therefore he proposed his wish of marrying Shobna in front of Ramaba . This was totally unacceptable by Ramaba. She tried all her ways out to separate the true lovers – Sursinhji and Shobhna but this did not happen. Sursinghji ultimately married Shobhna and gave result to his eternal love. But this wasn’t easy. Sursinhji constantly had to face the struggle and conflicts with his heart, mind, love, laws, and responsibilities and to add to that, Ramaba’s deceptions.

All this awarded him nothing but exorbitant amount of pain and suffering. Agony, to such extend that it ultimately took his life. It is said that he was taken to the deathbed by noone but his own wife- Ramaba whom he respected and loved enormously i.e. she played a scam and took his breath away by giving him poison. And thus his life was brought to an end when he was just 26 year old.

 

The book/drama on such a great Poet Kalapi written by Dr.Dhanvant Shah puts in front of you a perfect and beautiful weaving of Poet Kalapi’s life on Love, Laws and Pain. – All put together in the form of a gorgeous garland to present to you a visual in the form of a
Drama – “Kalapi” and a book named ” Rajvi Kavi Kalapi”

 

 

 

Narasimha Mehta @ Narsi Mehta

Narasimha Mehta @ Narsi Mehta

I think must have either heard or hopefully appreciated the famous song “Vaishnav jan to ”  here are some tit bits about its lyrcist

Narsi Mehta

 Considered to be the foremost poet-saint of Gujarat, Narsi Mehta’s (A.D. 1414-1480) songs (padas) are full of devotion of Lord Krsna. They describe in a most vivid and passionate manner the early life of Krsna, his love-play with the Gopis of Gokula and the basic philosophy of early bhakti cult. Narsi Mehta’s style is both simple and moving, and consequently the impact of his songs can still be felt in the villages of Saurashtra (Gujarat) where they have become part of the folk tradition.

“Besides being a poet, devotee and saint, Narsi Mehta was also a social reformer. Though born as an orthodox Nagar Brahmin, he was one of the strongest critics of the caste system and its evils. His naturally sensitive and loving nature revolted against the treatment of untouchables by his castemen. Narsi knew no caste distinctions; he looked upon all human beings as the children of Hari (Harijana).

 “A hundred songs, representative of Narsi Mehta’s philosophy, social message and the portrayal of love-play between Radha and Krsna (Radha-Krsna lila) are for the first time translated into simple and direct English verse.”

Based on his literature work, Modern Gujarati language born from old dialects of Sourashtra.

Hemachandracharya

      Kali kala Sarvagna Hemchandracharya made extraordinary contribution for a long spell of seven decades to varied fields like poetry and grammar, history and puran, yoga and spiritual knowledge, lexicon and poetics, renunciation and penance, self-restraint and self-discipline and the state welfare and popular welfare. During the last 1000 years, there is no other personality that can match his saintliness and literary output.

     This son of Chachdev and Pahini of Dhandhuka in , gave indications of his brilliance from his very early childhood. Acharya Shri Devchandrasuri, scholar of many scriptures and author of numerous books happened to have his stay in Dhandhuka. Pahini, the mother along with her 5 year old son Chang came there to offer their respects. At this time Shri Devchandrasuriji had gone to a temple for worship. Of his own accord Chang went up and occupied a seat. As Shri Devchandrasuri returned from the temple he saw this sight. Seeing his unperturbed facial expression and innate aptitude, Shri Devchandrasuri told Pahini: “This son of yours shall become a prominent saint in future and shall devote himself to public welfare.”

     Devchandrasuri along with the prominent persons of the sangh, came to Pahini’s house. Pahini was extemely happy at this great fortune and handed over Chang, his son to the Guru. He was named Muni Somchandra. There is a legend about his being named Acharya Hemchandra. Dhanad Sheth, a prominent merchant of Patan, requested Somchandra Muni to come to his residence for alms (gochari). Dhanad Sheth managed to get Somchandra Muni seated on the heap of carbon-black gold coins and they acquired golden lustre. Thereupon Dhanad Sheth requested his Gurudev to name Somchandra Muni as Acharya Hemchandra.

 

 Hemchandra’s reputation had reached to the court of Siddharaj, the king of Gujarat. Siddharaj requested him to write a grammar superior to that of Bhoj. Within a year Hemchandracharya wrote an exhaustive volume of grammar entitled ‘Siddhahemcha- ndrashabdanushasan’ containing one lakh and twenty-five thousand shlokas covering the grammar of Prakrit and Apabhramsha languages as well. A copy of this grammar was placed on an elephant and a procession was carried out through the city of Patan with great pomp. It was for the first time in Gujarat that ‘learning’ had been honoured on such a grand scale.

     Since then no scholar has written such a grammar in these 800 years. Briefly known as ‘Siddhhem’, the book of grammar was read in the court and besides India, the copies were sent to Nepal, Sri Lanka, Iran and such other far-off countries.

     Siddharaj had no progeny and Hemchandracharya had made a prophecy that Kumarpal will succeed Siddharaj. But Siddaraj had great enmity against Kumarpal. Once Kumarpal went incognito to see Hemchandracharya in Cambay (Khambhat) and as the soldiers arrived Hemchandracharya managed to hide him to save his life.

     In accordance with the desire of his Guru, he wrote numerous books; as many as 700 scribes used to prepare copies thereof which were sent throughout the country. After a very long life of 84 years, Hemchandracharya passed away in Patan in 1173 CE. In his passing away, the world lost a great scholar.

விஸ்ரள்ளுங்கொ

விஸ்ரள்ளுங்கொ3 – ரமண மகரிஷி ஜோள்  ரீ:  தீ3க்ஷ க2ள்ளே  பூ3சி பூர்ணகி3ரி ஸ்ரீ சுப்3ரமணிய சுவாமி கெ3   கீ3த்

PoorNagiri Sri Subramania Swami

கோனே துமி விஸ்ரள்ளேதுன்னுக் 
நாம் தொங்கோர்  தேவுகு
மேனத்கோ விஸ்ரள்ளுங்கன்
மெந்காநூ….
                                                             ( கோனே துமி …)
 
ஹுத்ரடு3ம்    பண்ட3முன் 
தெ2வி ஹெடே3 சோகோ3 
மொன்னுமு சோம்நாத்
ப4வனுக் தெ2விலிகி3ன்
புன்னுமு பாதக
பாபுன் ஹெடு3வோ
                                                         ( கோனே துமி …)
 
வேதா3ந்த அர்துன்
காய் மேனி மேனேத்
சிள்ள பா4தும் ஹுன்ன பா4த்  
கல்வையே   சொகோ3
சிவசக்தி ரூபு அபு3ரூபு
                                                                 ( கோனே துமி … )
பாஞ்ச்சே தோணும்
ஸங்கே3 பாஞ்ச்சே ஆக3மான் 
ஸாந்த ஹுஜாளும் உஜேஸ் 
சக்தி நிக3மான்
அண்ட3 சலாசால காரணான்
                                                                 (கோனே துமி …)
கி3யான விஸ்தார் கேரேத்
கி3ரகி3 அவோயி 
ரா:ன பெ3ஸ்தார்  தென 
ஸரீரும்   எ லோகும் 
மௌன தபஸ் அத்3த3ம்மு 
ஆத்மா ரூபு தெ3க்காய் 
                                        ( கோனே துமி …. )  
எழுதாக்  கிளவி எனப்படும் வேதங்களும் வெளிப் படையாக கூறாத  விஷயத்தை, மற்றும் பிற வெளிநாட்டு மதங்களின் வழி தவறியமை ஆகியவற்றை,  இவரின் முக்கிய உபதேசன் வெளிப்படுத்துகிறது.   படித்து இன்புறுக,  இவரின் சிறப்பை உணர்க.
ஸ்வாமி கெ3 முக்ய உபதேஸ்
” அத்த… அருவம் மேனி மேனராத்தே யோஜன கெருவோ… 
எ அருவம் மெனி ஒண்டே ஸே கி3யா?
 
அருவம் ரூபுமூஸ் நமாஸ் கேர்னோ மெனி துர்கா3ன் மெனராஸ். க்ரிஸ்தான் அருவ ரூபுமூஸ் தே3வுக் பாய் பொட்3னோ மெனி மெனராஸ் !
எ செர்க்கோ நா:
அருவம் மேனதே ஸரீர் கெ3 விஸ்தீரணம் பி3ஸ்தர், ஸரீருக் கு3ரிஞ்சி மெனரே வத்த.   நிஜ்ஜம்மு அருவம் மெனி ஒண்டே நீ: !
மெகி3 அருவம் மெனெத் காய் ?
அருவம் மெனெத் தொ3ளாம் தெ3க்கானாத்தெ   ரூப்  ! ஜத கை நா:
அம்கக் தெ3க்கானாத்தெ பரமாணுக் மெள்ள பெ4ளி  ரவா ரூப் ஸேத்தேஸ்.
கர்ம ஸரீர் அம்ரே ஆங்கு3
காரண ஸரீர் அம்ரே ஆத்மா
ஆத்மாக் ஜ2கில்றே அக்3கி3யான் ஜேத், மஹா-காரண  மெனத்தே கி3ன்,  பா3ப் மெனரே சிவ கெ3 த3ர்சன அப்3போ3ய். ”
———————-
தொ3ங்கோ3ர் ஹொல்லே பி3சேத், கா3ம் பூர ஸவாய்.
சேத், ஜுகு3 வித  கர்முன் சல்லே ரா:த்தே ஸவாய்.  
திசா கர்முன், அமி பி3ஸிரே தொ3ங்கோ3ர் சொம்மர் ம:ட்டோ மெனி லகை3.
கர்ம ப4ந்தி3நீக் காரண ஹோரே, மொன்னுக் ஹிப்3பி3ர:வடே3த், எ கா3ம், லோக் மயங்க3    க3ம்டை3ஜிரா:ய் !
 
எய்யே கா3மும், தொ3ங்கோ3ர், ஹோல்லே பி3சிலி,… மொன்னுக் ஹிப்3ப3டே3த், லோக் கிஸோ  க3ம்டா3ர்த்தே ? விசாரண கெர்னோ தென்தேனு தெங்கதென்கா மொன்னும்.  
..

Sourashtra Poet – Venkataramana Bhagavath

Sourashtra Poet – Venkataramana Bhagavath

सौराष्ट्र कवी वेंकतारामाना भगवता

 

அவதார தலம் : ராமச்சன்றபுரம், அய்யம்பேட்டை, தஞ்சாவூர்
குலம்                       : சௌராஷ்டிர விப்ர குலம்
கோத்ரம்                : ததீச  ரிஷி
வீட்டுப் பெயர் : ஜாத்ருவான் ( ஜகுவான் )
தந்தை                      : குப்பையா பாகவதர், அரியலூர்
தாயர்                         : நாகலட்சுமி அம்மாள்
அவதார தினம் : தமிழ் சர்வரி வருடம் மாசி மதம் ௧௦ தேதி (மாகபகுல ) தசமி திதி,
                                        மூல நக்ஷத்திரம், சூரிய உதயாதி நாளிகை 12 .15 இக்கு அவதாரம்
பாண்டித்தியம்  : கவிகள், கீர்த்தனைகள் இயற்றும் ஆற்றல், தெலுங்கு, கன்னடம்,
                                        பைசாகி, ஹிந்தி, பாலி, உத்கலம் (ஒரிய) தமிழ் மற்றும் பல
                                        பாஷைகள்,
பட்டப் பெயர்  : வாலாஜாபேட்டை  ஸ்ரீ வேங்கடரமண பாவதர்
ஆச்சர்யர்            : ஸ்ரீ தியாகராஜ சுவாமிகள்
சமர்ப்பணம்      : இவர் இயற்றிய அநேக கீர்த்தனைகள் யாதும் ஸ்ரீ தியாகராஜ என்று
                                    முத்திரை இட்டு இயற்றி, குருவிற்கு பாத காணிக்கையாக
                                   சமர்பிப்பார்
காட்சி தந்த தெய்வங்கள் : ஸ்ரீ ராஜகோபால சுவாமி
வாழ் நாள்         : 93 வருடங்கள் 
மோக்ஷம்           : கலியுகத்தி 4975 கொல்லம் 1050   வருடம் ஆங்கிலம் 15 -12 -1874 ,
                                   சுக்ல பக்ஷம், தமிழ் பாவ வுஷம், மார்கழி மாதம், சப்தமி திதி, சதய
                                   நக்ஷத்ரம், செய்வாய் அன்று மோக்ஷம்,  வைஷ்ண சம்பிரதாயப்படி 
                                 வாலாஜாபேட்டையில் தகனம் நடந்தது.
 

 

Saint Thiyagaraja bhagavatha & Venkata ramana bhagavatha

Venkatasuri – Poet of Sourashtra

Venkatasuri – Poet of Sourashtra

सौराष्ट्र भाषा का कवी वेंकतासुरी

 

अवतार स्टाल     : सोला नाडू, तन्जुरे, अय्याम्पेत्तई, तमिल नाडू 
अवतार सुबदीन : श्री बहुदान्य वर्ष, पुरात्तासी मॉस, सोमवार ७ तारिक कलियुकाठी ४९१९ (1818 A .D .)  
बाप का नाम     : श्री नारायणा सरमा
माता का नाम   : श्रीमती रंगनायकी देवी
जन्मा नक्षत्र      : मिरुकसीर्ष
गोत्र                     : मथंगा गोत्र
कुलं                     : सौराष्ट्र विप्र कुला
विशेष नाम         : वरकवि. श्री वेंकट सूरी
सम्मान                : दक्ष्ण कालिदास, कवी केसरी, विद्या विसरता, पद्य केसरी, कवी सिरोमणि, सिराभुशानाराथ्नाम, वराकी
                                  महँ
पंदिथ्य                  : समस्किरुथं, हिंदी, तेलुगु, महाराष्ट्री, सौराष्ट्री, इंग्लिश, कन्नादम, मलैयालम
सेवा                       : प्रोहित, अर्चक, तन्जुरे समस्ताना विद्वान, आचार्य पीताथिपथी
प्रथ्यक्षा देइवाथा   : श्री लक्ष्मी न्रुसिम्मा स्वामी, चिरंजीवी हनुमान
बिरुन्दावना प्रवेसम   : श्री विक्रुथी वर्ष, पुरात्तासी मॉस, २ओ तारिक,
मोक्ष काल                   : मिरुका शीर्ष, (१८९० बी.क.) यमुना तीर, श्री रंग शेथ्रम
इनका आचार्यं             : श्री वेंकट रमण भगवता
इनका रचनावो             : १) महा काव्य रामायण संगीता कीर्ह्त्नावो
                                        २) बाला रामायण
                                        ३) श्री कृष्णवाली
                                       ५. भक्ति रस कीर्थानावो
                                         ६) लावणी गीतों
                                         ७) थामारैधुवाजन कहानी
                                         ८) रुकमनी कल्याण चरिथं
                                         ९) चक्कुबाई सरिथ्रम
                                          १०) नोव्का काव्यं ( सम्स्क्रिथं )
                                                                                    ओउर अनेको
வேங்கடசூரி கீர்த்தனை 
(சௌராஷ்டிரா பாஷா)
மாயா சித்ர விசித்ர வசனு
ஹோயா பி3ரம்மாதி3ன் தெகொ3  நசனு 
காயா சர்யு மெனிகி3னு நசனு 
மாயி பா3புனுகு3ரு நீஸ்தோ நசனு 
                                                                                  – மாயா
சிடுகுரூபு கேந்தலு ஹோய் ரி:யேசி 
கொடுகுளி மூபலு நுகுலராஸ்
ஹோயேசி கடிதேர் கொவுடுனு
கசீனு கிசோ ஜியேசி கடகடாம்ப சோ
காமதூ3ர்   ஹோயேசி ஹரி
                                                                                   – மாயா
பீஜூ பி3ஸ்தர் ஜா2ட்3 கிஸோ
ஜ2கி3ர:நினு எ சிசுவு கெ3ர்ப மு
கிஸோ ஹோய் ரி:யேசி
எ ஜெகதுர் சலரோ விசேஷுனு
ஜனிகினு பூஜித வேங்கட
சூரி மெனனு  ஹரி 
                                                                           – மாயா
 
வேங்கடசூரி கீர்த்தனை 
(சௌராஷ்டிரா பாஷா)
 
ரா:ரே ரா:ரே ரா:ரா:ரே பா3ரே நுகு3ரு கோ3 ரா:ரே
தூ3த்  கின் தெ4ய் பெய்லி நிஞ்ஜிலேரே
ஓடா3பான் தா2ம்மு நின்ஜே ஓம்கார ராடாரு ஏட்    சங்கீ3த்
க3வுஸ் ஏகாந்தம்மு நின்ஜிலேரே கபடு தோரே நாசு
சுபரி வேங்கட சூரி  ஜநோய்கி3
ஏட்  சங்கீத் க3வுஸ் ஏகாந்தம்மு நின்ஜிலேரே

Sugantha dhoopa thirth – Saurashtra poet

Sugantha dhoopa thirth – Saurashtra poet

सौराष्ट्र भाषा का कवी सुगनत धूप  तीर्थ आर्य  

Previous Older Entries